تاریخ انتشار :یکشنبه ۷ آذر ۹۵.::. ساعت : ۳:۱۵ ب.ظ
فاقددیدگاه

جوانانِ بوشهری قربانیانِ دوباره ی زیاده خواهیِ مسئولینِ غیرِبومی، در خوابِ مسئولینِ بومی

به گزارش دوراهک نیوز :آن ها سواره اند و شما پیاده. می تازند و شما به گَردشان نمی رسید. اگر هم برسید، طوری در گرد و خاکشان گُمتان کنند که نه کسی ببیندتان و نه کسی صدایتان را بشنود.
قصه تکراری است… جای دور نرویم… طی همین یک سال اخیر:
پتروشیمی “مرجان” عسلویه، استخدامی می زند و از پذیرش بومی خبری نیست. مصوبه ی هیئت دولت هم کشک. باید بدوید و به این مسئول و آن نماینده خواهش و التماس کنید تا بلکه کاری کنند و آخرش هم چند روز مانده به آزمون، پتروشیمی با هزار منت بگوید: “خیلی خُب حالا! چه خبر است؟؟ باشد؛ یک کاریش می کنیم برایتان!”. و آخرش هم معلوم نشد چه کردند و چه نکردند.
پتروشیمی “انتخاب” استخدامی برگزار می کند: محل آزمون کتبی و مصاحبه فنی؟ اصفهان. محل پتروشیمی؟ عسلویه. چرا؟ چون مسئولین و سهامدارانش اصفهانی هستند و طبیعتا هر چه از چشمِ منطقه ویژه دورتر، بهتر… هدف هم لابد این است که قانونِ ۵۰ درصد سهمیه بومی را آنجا بهتر می توانند رعایت کنند!!!
پتروشیمی های “بوشهر” و “تخت جمشید” هم دستِ کمی از این ماجرا نداشتند. بنای هیچ کدام بر رعایتِ قانون و دادنِ حق نبوده است؛ و اگر هم پذیرفته شدگانی از استان بوشهر داشته اند، با هزار دوندگی و داد و بیداد بوده و به اکراه تن داده اند… قانون این است: “به صورتِ پایه، این شمایید که باید بدوید.”
این در حالی است که زیرِ گوشِ همین روزها خبر می رسد:
شرکت پتروشیمی “شازند” اراک استخدامی دارد؛ بندِ ۱ شرایط: “بومی استان مرکزی بودن”. سازمان سنجش برای استخدام در شرکت “آلومینیوم کاوه” خوزستان اطلاعیه زده است”؛ سوالتان این است که بندِ ۱ شرایط اختصاصی چیست؟ “صد در صد پذیرش بومی استان خوزستان”. و در تعریفِ دیگر استان ها، بومی بودن یعنی ساکن یا متولد یا تحصیل کرده ی همان استان بودن؛ ولی در تعاریف ما، بومی بودن یعنی شعاعِ ۲۰۰ کیلومتری؛ تا خدایی نکرده هیچ کدام از استان های همجوار، بی نصیب نباشند!
حالا تازگی ها شرکت تعمیرات و پشتیبانی نیروگاه اتمی بوشهر؛تپنا؛ برای اواخرِ همین آذرماه ۹۵ اقدام به برگزاری آزمون استخدامی کرده است. پذیرشی بومی؟ خب معلوم است که نه… آن پایین ها یک ستاره ی رنگ و رو رفته ی خاموش زده اند و نوشته اند: “اگر شرایط مساوی شد، داوطلبان بومی از اولویت برخوردارند”!!! یعنی اگر می خواستیم تصور کنیم که فینالِ جام جهانی فوتبال، مساوی به پایان برسد و تیم ها بدون تعیین برنده به خانه هایشان بازگردند، به نتیجه ی بهتری می رسیدیم، تا اینکه درصدهای دو نفر در یک آزمون استخدامی؛ که حداقل ۶ سرفصل عمومی و ۸ درس اختصاصی دارد؛ دقیقا برابر شود… خب این را هم نمی نوشتید دیگر؛ حیفِ آن همه فضای الکترونیکی نبود که حرامِ شرط بومی بودن شود؟!! حالا اگر بپرسید توجیه تان چیست؟ خواهند گفت: “انرژی اتمی یک صنعت ملی است و مالِ یک استانِ خاص نیست”! و کسی نیست بپرسد خطرات احتمالی این صنعت ملی! متوجه کیست؟ و خطرات قطعیِ این صنعت ملی! چند سالِ دیگر عوارضش را روی مردم مظلوم این منطقه نشان خواهد داد؟
جالب است بدانیم این ها در حالی دارد اتفاق می افتد که مدیرعامل شرکت تپنا، خود بومی استان بوشهر بوده و برازجانی است. ولی این مسئولینِ غیربومیِ گزینشِ این شرکت هستند که کار را در دست گرفته اند و دلشان هم نسوخته است. در جوابِ این سوال که “با این وجود که مدیرعامل این شرکت، خود بومی استان است پس چرا باز هم جوانان تحصیل کرده ی این استان باید مورد اینچنین بی مهری و ظلم آشکار قرار بگیرند؟” هم چیزی به ذهن نمی رسد، جز بی تفاوتی و یک جور احتیاط، برای خارج نشدن از دایره ی امنِ بی حاشیه بودن. آری؛ باید “آسته رفت و آسته آمد.”
آمارِ جوانانِ تحصیل کرده ی بیکارِ این استان، تاسف برانگیز است و مشخص نیست بازیگرانِ این سناریوی تکراری تا کی قرار است روی سِنِ این استان، گرد و خاک کنند… پاییز است و معلوم است که “خشکیِ این درخت از کدام ریشه آب می خورَد”، اما معلوم نیست که بیچاره، کِی قرار است بهاری به خود ببیند…
اینجا بوشهر است؛ اما نه پایتختِ انرژیِ ایران؛ اینجا پایتختِ تاخت و تازِ شاهانِ به تاج و تخت رسیده است. بر ما بتازید و گرد و خاک کنید… مطمئن باشید که ما مقاومتی نخواهیم کرد… اینجا بوشهر است؛ تاخت و تاز آزاد…
نویسنده:حسن عبدالایی

*لطفا جهت اطلاع رسانی به مردم و مسئولین، انتشار دهید.*
🔥روزنه؛ پاییز۹۵٫

دیدگاه خود را به ما بگویید.